.
W bazie wiedzy znajduje się  3967  pytań wraz z odpowiedziami.
   Aktualności Szkolenia Ważne informacje Cennik Kalkulator wynagrodzeń Kontakt #

Umowa użyczenia między kontrahentami

GAZETA PODATKOWA (2011-04-21), autor: Agata Cieśla
www.gazetapodatkowa.pl - podatki, rachunkowość, prawo pracy, składki, zasiłki, emerytury, księgowość




W prowadzeniu działalności gospodarczej przedsiębiorcy często korzystają ze składników majątku należących do innych podmiotów. Zazwyczaj użytkują je na podstawie umów odpłatnych takich jak umowa dzierżawy, najmu czy też leasingu. Zdarza się również, że z cudzego majątku korzystają nieodpłatnie w ramach umowy użyczenia. Nieodpłatność umowy nie oznacza jednak, że nie wywołuje ona skutków w podatku dochodowym.

Użyczający nie ustala przychodu

Na podstawie umowy użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Jej przedmiotem mogą być rzeczy ruchome, jak i nieruchomości. Nie można natomiast wziąć w użyczenie pieniędzy oraz praw majątkowych.

Z uwagi na nieodpłatny charakter umowy użyczenia, przedsiębiorca użyczający składnik majątku nie osiąga korzyści materialnych. Nie uzyskując przysporzenia majątkowego nie jest zobowiązany do ustalenia przychodu dla celów podatkowych bez względu, czy użycza nieruchomość, czy rzecz ruchomą. Rodzaj użyczanego składnika majątku ma natomiast wpływ na możliwość rozliczania związanych z nim kosztów podatkowych.

Gdy bowiem przedsiębiorca użycza składnik majątku stanowiący środek trwały, nie może za okres, w którym odda go do nieodpłatnego używania, obciążać kosztów podatkowych naliczanymi od niego odpisami amortyzacyjnymi (art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. c) ustawy o pdof).

Przychód używającego

Przedsiębiorca, który w prowadzeniu firmy wykorzystuje składniki cudzego majątku oddane mu nieodpłatnie do używania (np. na podstawie umowy użyczenia), uzyskuje w ten sposób przysporzenie majątkowe.
Powoduje to po jego stronie konieczność ustalenia przychodu z tego tytułu. Jest to przychód ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pomimo tego, że przychód z tytułu używania cudzych rzeczy i nieruchomości powstaje każdorazowo, nie zawsze będzie on podlegał opodatkowaniu. Przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o pdof, jeżeli rzecz ruchoma lub nieruchomość zostanie przedsiębiorcy użyczona przez osobę zaliczaną do I lub II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn. Natomiast gdy użyczającym będzie osoba inna niż wskazane powyżej - przychód należy opodatkować. U przedsiębiorcy przychód powstanie w miesiącach faktycznego używania użyczonych mu składników.

Wysokość przychodów z tytułu nieodpłatnych świadczeń należy ustalić zgodnie z regułami zawartymi w art. 11 ust. 2-2b ustawy o pdof. Powołany przepis wskazuje, że wartość świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Natomiast wartość innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

-
według cen stosowanych wobec innych odbiorców - jeśli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia,

- według cen zakupu - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione,

- według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lokalu lub budynku - jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnianie tego lokalu lub budynku,

- w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia,

W sytuacji gdy świadczenie otrzymane przez przedsiębiorcę jest częściowo odpłatne, wówczas przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tego świadczenia, ustaloną według omówionych zasad, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Wydatki eksploatacyjne biorącego w użyczenie

Biorący rzecz do używania na podstawie umowy użyczenia zobowiązany jest do ponoszenia zwykłych kosztów jej utrzymania. Z tego względu przedsiębiorcy korzystający z użyczonych rzeczy mogą rozliczać w kosztach podatkowych wydatki eksploatacyjne ponoszone w związku z ich używaniem, o ile spełniają one definicję kosztu podatkowego, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o pdof. Do kosztów takich zaliczyć można m.in. opłaty za dostawy energii elektrycznej, gazu, wody, wywóz nieczystości itp. Ponadto, ze względu na obowiązek utrzymania rzeczy w stanie niepogorszonym, przedsiębiorcy są zobowiązani do dokonywania bieżących napraw, wymiany zużytych części, czy konserwacji używanych rzeczy.

Szczególne zasady w zakresie zaliczania do kosztów dotyczą wydatków na używanie użyczanych samochodów osobowych. Można je rozliczyć w kosztach podatkowych w granicach limitu tzw. kilometrówki, czyli iloczynu stawki za jeden kilometr przebiegu i liczby faktycznie przejechanych kilometrów (art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o pdof). Aby wydatki te podatnik mógł zaliczyć do kosztów firmowych, powinien prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.

Użyczenie a inwestycja w obcym środku trwałym

Biorący rzecz ruchomą lub nieruchomość do używania nie jest właścicielem użyczonych składników majątku, dlatego też nie może ich amortyzować. Natomiast amortyzacji, niezależnie od przewidywanego okresu używania, podlegają nakłady inwestycyjne, tzw. inwestycje w obcych środkach trwałych, które podatnik poniósł na użyczone mu składniki majątku. Długość okresu, w którym możliwe jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tych nakładów wyznacza okres trwania umowy użyczenia (jeżeli jest on krótszy niż dopuszczalny okres amortyzacji). Po zakończeniu korzystania z ulepszonego użyczonego składnika cudzego majątku podatnik traci bowiem prawo do zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów. Jest to wynikiem wygaśnięcia związku między poniesionym wydatkiem a prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 26.07.1991 r. o pdof (Dz. U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 ze zm.)

Gazeta Podatkowa nr 32 (760) z dn. 2011.04.21, strona 5
Dział: Rozliczamy podatek dochodowy
Autor: Agata Cieśla

dodano: 2011-04-21 23:36







Podaj e-mail, aby otrzymywać
najświeższe informacje:

dodatkowe informacje »

     REKLAMA

  » znajdź więcej artykułów w archiwum
Podaj e-mail i poleć tę stronę znajomemu:
Od:
Do:
REKOMENDOWANE SERWISY
baza wiedzy       expert       eulgi       zpchrpro       centrum szkolen     srodowisko     centrum
O nas | Prywatność | Regulamin | Kontakt | Polityka prywatności | Polityka cookies | Do góry


designed by Info Baza Solution sp. z o.o. Wszystkie prawa zastrzeżone, kopiowanie i rozpowszechnianie materiałów zamieszczonych na stronie bez zgody właściciela serwisu zabronione.