Przedsiębiorca, który wybrał opłacanie podatku w stałej wysokości, może wykonywać roboty budowlane na rzecz ludności. Dozwolone są też prace na rzecz innych podmiotów, ale przychody z tego tytułu nie mogą przekroczyć 60 724 zł – czytamy w Rzeczpospolitej.
Zasady opodatkowania w formie karty podatkowej określają przepisy ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej ustawy o PPE). W formie karty podatkowej, podatek dochodowy mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową. Ale nie każdą. Ustawa ustanawia zamknięty katalog usług, jakie mogą być opodatkowane w tej formie. Katalog ten został określony w części I załącznika nr 3 do ustawy o PPE „Tabela miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej". W punktach 70, 73 i 75 tabeli wymienione są usługi najogólniej ujmując budowlano-remontowe. W formie karty opodatkowane mogą być usługi w zakresie robót budowlanych; murarskich, ciesielskich, dekarskich, posadzkarskich, malarskich, związanych z wykładaniem i tapetowaniem ścian, izolatorskich, związanych z wznoszeniem i montażem konstrukcji stalowych. Na tej zasadzie rozliczać się także mogą przedsiębiorcy świadczący usługi w zakresie robót budowlanych instalacyjnych związanych z zakładaniem instalacji: grzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych, wodnokanalizacyjnych, gazowych, elektrycznych i osprzętu elektrycznego. To samo dotyczy usług w zakresie cyklinowania.
Opodatkowanie w formie karty dla wszystkich tych usług jest możliwe do zastosowania pod warunkiem, że usługi te są świadczone dla ludności. Za świadczenia dla ludności uważa się m.in. wymienione wyżej usługi opłacane ze środków pieniężnych ludności. Przez pojęcie „ludność" rozumie się zaś osoby fizyczne i gospodarstwa domowe oraz inne podmioty, tj. indywidualne gospodarstwa rolne i ogrodnicze, zakłady wytwórcze, budowlane, handlowe i usługowe, prowadzone przez osoby fizyczne i spółki niemające osobowości prawnej oraz zakłady prowadzone przez agentów. Pojęcie „ludność" obejmuje również organizacje wyznaniowe i zakonne, placówki państw obcych (wyłącznie w rozumieniu służb dyplomatycznych i konsularnych) oraz rady szkół i placówek, rady rodziców i inaczej nazwane reprezentacje rodziców. W pojęciu tym mieszczą się zatem jednoosobowe działalności gospodarcze, spółki cywilne, jawne, komandytowe i komandytowo-akcyjne.
Definicja ta jest szczególnie istotna dla podatników, którzy świadczą usługi na zasadzie podwykonawstwa dla innych firm. O ile usługi są świadczone dla tych podmiotów, to nie są objęte żadnymi limitami. Przedsiębiorcy nie muszą obawiać się, że utracą prawo do stosowania karty.
Przedsiębiorca opłacający kartę, który świadczy usługi remontowo-budowlane może wykonywać je także dla podmiotów, które nie spełniają definicji ludności. Świadczenia te są jednak limitowane. Obecnie, w 2012 r. podatnicy mogą je wykonywać w rozmiarze nieprzekraczającym 60 724 zł przychodu rocznie.
Więcej w Rzeczpospolitej z 20 stycznia 2012 r.
dodano: 2012-01-20 14:14
