.
W bazie wiedzy znajduje się  3961  pytań wraz z odpowiedziami.
X
Info Baza Sp. z o.o. pragnie poinformować, że w związku z dużym zainteresowaniem systemem wspierającym automatyczne przygotowanie deklaracji INF-U oraz INF-1-U wraz z elektroniczną ewidencją, spółka przygotowała specjalną ofertę zakupu Systemu.

Wszyscy Klienci korzystający obecnie z dowolnego systemu naszej firmy, którzy dokonają zakupu systemu eUlgi do 15 lipca 2016 r. otrzymają 50 % rabatu na korzystanie z aplikacji do 31 grudnia 2016 r.
Sprawdź cennik
   Aktualności Szkolenia Ważne informacje Cennik Kalkulator wynagrodzeń Kontakt #

Podstawa „chorobówki” nie zawsze z 12 miesięcy

GAZETA PODATKOWA (2010-06-23), autor: Anna Minierska, oprac.: AB
www.gazetapodatkowa.pl - podatki, rachunkowość, prawo pracy, składki, zasiłki, emerytury, księgowość




Zasiłek chorobowy dla ubezpieczonego będącego pracownikiem oblicza się w oparciu o uzyskane przez niego zarobki za ostatni rok. Jednakże reguła ta nie zawsze ma zastosowanie. W niektórych przypadkach podstawa zasiłku zostanie ustalona z krótszego okresu.


Dwunastomiesięczna pensja

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego pracownikowi oblicza się w oparciu o przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Tak wynika z art. 36 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zwanej ustawą zasiłkową. Wynagrodzeniem jest natomiast przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe.

UWAGA!
Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy.


Staż pracy krótszy niż rok

Jeżeli jednak niezdolność do pracy pracownika powstanie przed upływem wymienionego wcześniej dwunastomiesięcznego okresu ubezpieczenia, podstawę wymiaru stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe zatrudnienia. Stanowi o tym art. 36 ust. 2 ustawy zasiłkowej. Przy czym jeśli stosunek pracy został zawarty od pierwszego roboczego dnia miesiąca, np. 4 maja 2010 r. (1, 2 i 3 maja – dni wolne od pracy), to miesiąc ten należy traktować jako pełny. Tym samym wynagrodzenie za ten miesiąc również winno się przyjąć do podstawy.


Przykład

Stosunek pracy z panem Janem został zawarty w dniu 4 stycznia 2010 r. Pracownik ten był niezdolny do pracy z powodu choroby w okresie od 8 do 17 czerwca 2010 r. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia chorobowego za 10 dni czerwca pracodawca przyjął wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za pięć miesięcy zatrudnienia, tj. od stycznia do maja 2010 r. Uwzględnienie styczniowej pensji wynika z faktu, że 4 stycznia 2010 r. był pierwszym dniem roboczym w firmie zatrudniającej pana Jana.


Obliczając podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należy:

1) zsumować wynagrodzenie osiągnięte przez ubezpieczonego za okres, z którego ustala się tę podstawę,

2) otrzymaną kwotę podzielić przez liczbę miesięcy, w których zarobki te zostały osiągnięte.


Pierwszy miesiąc pracy

Zdarza się też, że niezdolność do pracy pracownika powstanie przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego jego zatrudnienia. Jeśli ubezpieczonemu przysługuje prawo do świadczenia chorobowego, podstawę jego wymiaru, w myśl art. 37 ustawy zasiłkowej, stanowi wówczas wynagrodzenie, które osiągnąłby, gdyby pracował pełny miesiąc kalendarzowy. W zależności od sposobu wynagradzania należy zatem przyjąć wynagrodzenie miesięczne:

– określone w umowie o pracę lub w innym akcie nawiązującym stosunek pracy, jeśli wynagrodzenie przysługuje w stałej miesięcznej wysokości,
       
– obliczone przez podzielenie wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę dni przepracowanych i pomnożenie przez liczbę dni, które ubezpieczony będący pracownikiem był obowiązany przepracować w tym miesiącu, jeżeli otrzymuje on wynagrodzenie zmienne i przepracował choćby 1 dzień.


Przykład

Pani Ewa podjęła pracę od 10 maja 2010 r. z pensją ustaloną w stałej miesięcznej kwocie 2.100 zł. W tym samym miesiącu była niezdolna do pracy z powodu choroby przez okres 5 dni, nabywając prawo do zasiłku chorobowego. Do obliczenia zasiłku przyjęto wynagrodzenie z umowy o pracę. Podstawa wymiaru wynosi 1.812,09 zł, tj. 2.100 zł – (2.100 zł × 13,71%), czyli przychód pomniejszony o kwotę miesięcznej składki, która zostałaby potrącona, gdyby pracownica przepracowała cały miesiąc.

W szczególnej sytuacji, tj. gdy pracownik otrzymujący pensję zmienną nie osiągnął żadnego wynagrodzenia, podstawę wymiaru stanowi kwota zmiennych składników wynagrodzenia w przeciętnej miesięcznej wysokości, wypłaconej za miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, pracownikom zatrudnionym na takim samym lub podobnym stanowisku pracy u pracodawcy, u którego przysługuje zasiłek chorobowy.


Nieobecność usprawiedliwiona

Niekiedy, pomimo posiadania pełnego 12–miesięcznego okresu zatrudnienia, chorobówka zostanie wyliczona z wynagrodzenia wypłaconego za krótszy okres. Ma to miejsce wówczas, gdy w okresie, za który wynagrodzenie należałoby uwzględnić w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego, pracownik nie osiągnął pełnego wynagrodzenia w wyniku nieprzepracowania części miesiąca z przyczyn usprawiedliwionych. W takiej sytuacji, przy obliczaniu podstawy wymiaru, wyłącza się wynagrodzenie za miesiące, w których ubezpieczony przepracował mniej niż połowę obowiązującego go w danym miesiącu czasu pracy (art. 38 ust. 2 pkt 1 ustawy zasiłkowej).


Przykład

Pan Zbigniew, zatrudniony z dniem 1 kwietnia 2009 r., był niezdolny do pracy z powodu choroby w okresie od 2 do 17 czerwca 2010 r. Pracownik ten chorował: w lipcu 2009 r. – 19 dni, w styczniu 2010 r. – 18 dni oraz lutym 2010 r. – 20 dni, zachowując w tym czasie odpowiednio prawo do wynagrodzenia i zasiłku chorobowego. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego od 2 czerwca br. należy wyłączyć wynagrodzenie za miesiące lipiec 2009 r. oraz styczeń i luty 2010 r., w których pan Zbigniew przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy. Zasiłek obliczony zostanie zatem na podstawie wynagrodzenia wypłaconego za 9 miesięcy, tj.: za czerwiec 2009 r. oraz za okresy od sierpnia do grudnia 2009 r. i od marca do maja 2010 r.

UWAGA!
Dni urlopu wypoczynkowego oraz inne dni nieobecności w pracy, za które ubezpieczony zachowuje prawo do wynagrodzenia, traktuje się na równi z dniami, w których świadczył pracę.


Podstawa prawna: ustawa z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2010 r. nr 77, poz. 512).


Gazeta Podatkowa nr 50 (674) z dn. 2010.06.24, strona 9
Autor: Anna Minierska

dodano: 2010-06-24 08:52







Podaj e-mail, aby otrzymywać
najświeższe informacje:

dodatkowe informacje »

     REKLAMA

  » znajdź więcej artykułów w archiwum
Podaj e-mail i poleć tę stronę znajomemu:
Od:
Do:
REKOMENDOWANE SERWISY
baza wiedzy       expert       eulgi       zpchrpro       centrum szkolen     srodowisko     centrum
O nas | Prywatność | Regulamin | Kontakt | Do góry


designed by INFO BAZA sp. z o.o. Wszystkie prawa zastrzeżone, kopiowanie i rozpowszechnianie materiałów zamieszczonych na stronie bez zgody właściciela serwisu zabronione.